وبسایت شخصی علیرضا هزاره زندگی کوتاهتر از آن است که زندگی نکنی ارزش لبخندی از مهم ترین افراد زندگیت قابل درک نیست تومیتوانی خوشبختی را در تک تک لحظه های زندگی پیدا کنی داستان ،رمان ، شعر ، گزیده مطالب ،سرگرمی و عکس پیامک ما جهت ارتباط: 5000241935 آدرس اینستاگرام ما: @a.r.hezareh نوشته علیرضا هزاره 23 ساله دیپلم تجربی کرج http://arhezareh.ir 2019-05-26T01:47:42+01:00 text/html 2019-05-15T18:59:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره زندگی http://arhezareh.ir/post/48 اشتهایی نداشت،<div>&nbsp;درواقع چیزی برای خوردن نداشت،&nbsp;</div><div>فقط آب،</div><div>&nbsp;تکه ایی خشک و کپک زده نان،&nbsp;</div><div>که چندین روز پیش برروی پنجره ای یافته بود،</div><div>&nbsp;اما او دزد نبود،&nbsp;</div><div>فقط،&nbsp;</div><div>آسیب دیده بود،&nbsp;</div><div>ودردهای زیادی داشت، </div><div>چاره ای نداشت،</div><div>&nbsp;فقط زنده ماندن، </div><div>چیزی بنام زندگی نداشت، </div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به متن نظر دهید،</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-05-06T18:35:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره دلداده http://arhezareh.ir/post/47 من مانده ام و دلداده ای،&nbsp;<div>دلداری و دلدادگی،&nbsp;</div><div>ازرسم وفا تهی،&nbsp;</div><div>شهر در آشوب و من،&nbsp;</div><div>تنها در پی یار،</div><div>&nbsp;نه نگاهی،&nbsp;</div><div>نه سخنی،</div><div>&nbsp;نه چاره ای،&nbsp;</div><div>نه نشانه ای،&nbsp;</div><div>لحظه ای ، </div><div>رخ نما، </div><div>و شادی دنیا را باما هم قسمت بنما، </div><div>زیباروی بی انتها، </div><div>ای مهربان،</div><div>&nbsp;در پی توام</div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به این نثر نظر دهید،&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-04-26T11:34:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره یاری http://arhezareh.ir/post/46 دستانش را دراز میکرد،&nbsp;<div>چشمانش پر از اشک،&nbsp;</div><div>نگاهی مظلومانه،&nbsp;</div><div>صورتی خاک آلود،&nbsp;</div><div>ناتوانی در چشمانش موج میزد،&nbsp;</div><div>افکارش نامعلوم،&nbsp;</div><div>اما،</div><div>&nbsp;یک درخواست داشت،&nbsp;</div><div>دستی برای یاری،&nbsp;</div><div><br></div><div>دوستان و اقوام ناتوان خود را فراموش نکنید،&nbsp;</div><div>لطفا به این متن نظر دهید،</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-04-22T19:12:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره به چه قیمتی؟ http://arhezareh.ir/post/45 بیشترین محبوبیت،&nbsp;<div>همه موافق او،</div><div>&nbsp;بهترین لباس ها،&nbsp;</div><div>همه ی چشم ها به سمتش،&nbsp;</div><div>گوش ها به فرمانش،&nbsp;</div><div>بهترین خودرو،&nbsp;</div><div>بهترین همسر،</div><div>&nbsp;بهترین خوراک،&nbsp;</div><div>بهترین خانه،&nbsp;</div><div>همه،&nbsp;</div><div>و،</div><div>&nbsp;همه،</div><div>&nbsp;برای یکنفر، </div><div>همه ارزوی زندگی اش را داشتند،</div><div>&nbsp;بهترین بود، </div><div><br></div><div>اما کسی نپرسید،</div><div><br></div><div>&nbsp;به چه قیمتی؟ </div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به این متن نظر دهید،</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده :علیرضاهزاره </div> text/html 2019-04-14T12:45:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره موسیقی مرگ http://arhezareh.ir/post/44 نعره میکشید،&nbsp;<div>غرش میکرد،</div><div>&nbsp;زبانه میکشید،&nbsp;</div><div>قد میکشید،&nbsp;</div><div>بزرگ و بزرگتر میشد،&nbsp;</div><div>به هیچ چیز رحم نمیکرد،</div><div>&nbsp;یکی یکی،&nbsp;</div><div>همه را می بلعید،</div><div>&nbsp;ترانه میخواند، </div><div>باخود،</div><div>&nbsp;آهنگ درد، </div><div>شعر غم،</div><div>&nbsp;ریتم سرخ،</div><div>&nbsp;و موسیقی مرگ، </div><div><br></div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به این متن نظر دهید،&nbsp;</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-04-08T13:23:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره عشق است کارگر http://arhezareh.ir/post/43 دستانش پینه بسته بود،&nbsp;<div>پاره پاره،</div><div>&nbsp;زخمی،</div><div>&nbsp;دیگر قابل شناسایی نبود،</div><div>&nbsp;هیچ دستگاهی توان شناسایی خطوط آن دست را نداشت،&nbsp;</div><div>به زبری سنباده،</div><div>&nbsp;دستانی که توانایی ورزیدن عشق و محبت را از او گرفته بود،&nbsp;</div><div>اخلاقی که از فشار زیاد کار بد و بدتر میشد،&nbsp;</div><div>موهایی که بیشتر و بیشترمیریخت،</div><div>&nbsp;نه وقتی،</div><div>&nbsp;نه پولی، </div><div>نه صله رحم، </div><div>نه خانواده ای،</div><div>&nbsp;و در آخر، </div><div>باز شرمنده خانواده، </div><div><br></div><div>فقط بخاطر لقمه ای نان،</div><div><br></div><div>&nbsp;لحظه ای فکر کنید،&nbsp;</div><div>چرا بایدشغل زحمت کش ترین فرد جامعه بعنوان فحش دردهان مردم همان جامعه باشد،</div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به این متن نظر دهید،&nbsp;</div><div>&nbsp;نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-04-02T19:30:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره هدف بزرگ http://arhezareh.ir/post/42 سربازها مانند برگ درختان برروی زمین می افتادند،&nbsp;<div>چینه هایی که به هدف افتادن برنامه ریزی شده بودند،</div><div>&nbsp;فروریختنی با هدفی بزرگ،&nbsp;</div><div>بی ارزش،&nbsp;</div><div>شاید باارزش اما،&nbsp;</div><div>اما،&nbsp;</div><div>کم توجه،</div><div>&nbsp;هدفی بزرگ،&nbsp;</div><div>شاید بزرگ،&nbsp;</div><div>شایدهم کوچک،&nbsp;</div><div>که انسان های زیادی را از آغوش خانواده هایی میکشد،</div><div>&nbsp;زندگی هایی که نابود میشود،</div><div>&nbsp;عروس و داماد ها،&nbsp;</div><div>پسران و دختران چشم به راه ...،&nbsp;</div><div>بازگشتی نخواهد بود،&nbsp;</div><div>اما،&nbsp;</div><div>اما،&nbsp;</div><div>گاهی،&nbsp;</div><div>گاهی این فداکاری ها،&nbsp;</div><div>اگر، </div><div>اگر نباشد، </div><div>ده ها،</div><div>&nbsp;صدها، </div><div>و حتی هزاران خانواده بیشتر این دردهارا حس خواهند کرد، </div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به این متن نظر دهید،</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده؛علیرضاهزاره </div> text/html 2019-03-24T15:32:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره فریاد http://arhezareh.ir/post/41 دیوانه وار فریاد میزد،<div>&nbsp;به این سو و آن سوی اتاق میرفت،&nbsp;</div><div>صورتش کبود شده بود،</div><div>&nbsp;نیمی از دندان هایش شکسته بود،&nbsp;</div><div>سمت راست دهانش تا گوش پاره شده بود،&nbsp;</div><div>خون بی وقفه می ریخت،&nbsp;</div><div>انگار حسی نداشت،&nbsp;</div><div>به دیوار ها خود را میکوبید،&nbsp;</div><div>دیوارهاآغشته از خون رنگی شده بودند،</div><div>&nbsp;بعد از چند دقیقه...&nbsp;</div><div>با فریادی بلند روی زمین افتاد،&nbsp;</div><div>ساعتی هیچ حرکتی نداشت،&nbsp;</div><div>وقتی پزشک ها در را بازکردند،</div><div>&nbsp;تکانی خورد،&nbsp;</div><div>با دستانش خود را به کنج اتاق کشاند، </div><div>رد خونش روی زمین، </div><div>سرش را به کنج تکیه داد و ساکت شد،</div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به این متن نظر دهید،&nbsp;</div><div><br></div><div>مارا به دوستانتان معرفی کنید</div><div>&nbsp;نوشته:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-03-15T12:52:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره قاتل وسواسی بخش دوم http://arhezareh.ir/post/40 آقای جعفری مردی قد کوتاه بود،<div>&nbsp;صورتی گرد،</div><div>&nbsp;چهارشانه،&nbsp;</div><div>با سبیل چخماقی،&nbsp;</div><div>که مانند مدل ها چهره جذابی داشت،</div><div>&nbsp;بسیارمرموز،&nbsp;</div><div>محمد جعفری کاراگاه بازنشسته آگاهی بود،&nbsp;</div><div>که در دوران کاری اش سابقه درخشانی داشت،&nbsp;</div><div>هیچ چیزی نمیگفت،&nbsp;</div><div>عادت داشت صحنه را بگردد،&nbsp;</div><div>اطلاعات و پرونده را مطالعه کند،</div><div>&nbsp;و طبق افکارش پیش برود،</div><div>&nbsp;تنها،&nbsp;</div><div>بدون همکار،&nbsp;</div><div>هیچکس را باخبر نمیکرد،&nbsp;</div><div>بارها تا دم مرگ پیش رفته بوده،</div><div>&nbsp;البته طبق گفته شاهدان،&nbsp;</div><div>عاشق شغلش،&nbsp;</div><div>بدن بی جان همسرش سالها پیش در گوشه خیابان پیدا شده بود،</div><div>&nbsp;بدون هیچ مدرک و شاهدی، </div><div>به قتل رسیده بود، </div><div>قتلی مرموز، </div><div>وتنها،</div><div>&nbsp;پرونده ای باز،</div><div>&nbsp;اما...،</div><div><br></div><div>&nbsp;لطفا به متن نظر دهید</div><div><br></div><div>&nbsp;نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-03-13T21:12:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره ولع زیاد http://arhezareh.ir/post/39 چشم هایش سویی نداشت،<div>&nbsp;غبار خاک موهایش را مانند پیرمردی سالخورده به رنگ نقره ای درآورده بود،</div><div>&nbsp;زانوهایش را نمیدید،</div><div>&nbsp;زمین به آرامی درحال بلعیدنش بود،&nbsp;</div><div>ولع بی پایانش برای بلعیدن تمامی نداشت،</div><div>&nbsp;هیچ چیزی باقی نذاشته بود،</div><div>&nbsp;از آن مرد تنومند چیزی جز سر باقی نمانده بود،</div><div>&nbsp;خوراکش شده بود شن&nbsp;</div><div>و</div><div>&nbsp;شن&nbsp;</div><div>و</div><div>&nbsp;شن ،&nbsp;</div><div>شاید لحظه ای نگذشت که،&nbsp;</div><div>دیگر چیزی جز چند تپه شنی نمانده بود،&nbsp;</div><div><br></div><div>لطفا به این متن نظر دهید،&nbsp;</div><div><br></div><div>نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-03-11T07:09:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره آغوش گرم http://arhezareh.ir/post/38 اشک میریخت،&nbsp;<div>نگاهش به دوردست بود،</div><div>&nbsp;درختان هم به حال او برگ میریختند،&nbsp;</div><div>آسمان تیره شده بود،&nbsp;</div><div>باد به دورش میچرخید،</div><div>&nbsp;برگ ها همراهیش میکردند،</div><div>&nbsp;زمین لحظاتی رنگ آفتاب را هم نمیدید،&nbsp;</div><div>درختان شاخه هایشان را به هم میکوبیدند،</div><div>&nbsp;چشمانش تار میدید،&nbsp;</div><div>پهلوی راستش میسوخت،</div><div>&nbsp;لباسش سرخ شده بود،&nbsp;</div><div>و بیشتر و بیشتر رنگ سرخ به خود میگرفت،</div><div>&nbsp;دهانش را باز کرده بود اما توان بیان کلامی نداشت،&nbsp;</div><div>چشمانش را بست و آغوش گرم زمین را پذیرفت،&nbsp;</div><div><br></div><div>لطفا به متن نظر دهید،&nbsp;</div><div><br></div><div>نویسنده:علیرضاهزاره </div> text/html 2019-03-01T04:05:00+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره قاتل وسواسی http://arhezareh.ir/post/37 <div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">دنبال ردپایی میگشت،</span><span style="font-size: 11px;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">اثری،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">هیچ چیزی باقی نگذاشته بود،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">فقط،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">بدنی بی روح،</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">&nbsp;لکه های خون،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">و،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">ردپایی نامعلوم،</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">&nbsp;افسر ها به دنبال تار مو می گشتند،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">تمام وسایل بنظردر جای خود بودند،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">قتلی بسیار تمیز بود،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">پیرمردی باموهای مش و کت و شلوار سفید،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">مرد شیک پوشی که به خواب ابدی رفته،</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">&nbsp;حتی لکه های خون مرتب برروی لباسش ریخته شده بود،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">هیچ بی نظمی دیده نمیشد،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">قاتل بسیار وسواسی بوده،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">چاقویی با دسته چوب گردو دقیق وسط سینه اش فرورفته بود،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">اثری از مقاومت دیده نمی شد،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">گویی پیرمرد بعد از ضربه خوردن هیچ تنشی نداشته و آرام مرگ را پذیرفته،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">محبی افسر ارشد پرونده به دیگر افسران نگاهی کرد،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">انگار همه می دانستند باید چه کنند،</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">&nbsp;محبی تلفن را برداشت،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">گوشی را جلوی گوشش گرفت،&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">اقای جعفری برای پرونده ای به شما نیاز داریم باز هم نوبت شماست!&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">. .&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">منتظر ادامه داستان باشید&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">. .&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">نویسنده:علیرضاهزاره .&nbsp;</span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;"><br></span></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size: 11px;">لطفا به داستان نظر دهید</span></div> text/html 2019-02-21T07:36:55+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره پادشاهی که هیچ چیزی نداشت!!! (بخش دوم) http://arhezareh.ir/post/36 <div style="text-align: center;"><font size="2">بیش از ده سال پیش</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">زمانی که سام جوان هنوز پادشاهی را در دست نگرفته بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و پدرش مارتین پیر کنترل تمام قلمرو ها را در دست داشت</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">پادشاهی که در جوانی در قدرت همتایی نداشت</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و تمام دشمنانش را طی سالها جنگ نابود کرده بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">روزی مارتین پیر برای ثبات قدرتش در دوردست ترین نقطه قلمرو که بوی آشوب در آنجا به مشام می رسید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">به همراه سام جوان و ارتشی از محافظان اقدام به سفری غیر منتظره کردند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">مارتین پیر پسر کوچکش را در قصر پادشاهی گذاشت تا در نبود آنها امور را نظاره گر باشد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">آنها به توصیه وزیر راه کوهستانی که مسیر را چند روز کوتاه تر میکرد انتخاب کردند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">مارتین پیر میخواست با این سفر سام جوان را برای تکیه بر تخت حکومتی آماده کند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بعد از گذشت چند روز و در انتهای مسیر کوهستانی و با غروب آفتاب آنها چادر زدند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">-وزیر چه وقتی به سرزمین آتش می رسیم؟</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">- حدود یکروز دیگر سرورم</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">-پسرم سام بیا تا در غروب آفتاب با هم قدم بزنیم</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">در پرتگاهی در گوشه اردوگاه</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">-بببین پسرم ما فردا برای آرام کردن اوضاع به شهر آتش میرویم باید هر کاری که میکنم را به خاطر بسپاری و سکوت کنی</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">-یعنی چی پدر . مگر میخواهی چه کاری انجام دهی؟</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ـمن&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">من</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">من...</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">نویسنده :علیرضاهزاره</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بخش اول این داستان را در&nbsp;</font><a href="http://arhezareh.ir/post/35" target="" title="">اینجا</a><font size="2">&nbsp;بخوانید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">لطفا به این داستان نظر دهید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">وبسایت مارا به دوستانتان معرفی کنید</font></div> text/html 2019-02-15T06:23:26+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره پادشاهی که هیچ چیز نداشت!!! http://arhezareh.ir/post/35 <div style="text-align: center;"><font size="2">به دور دست ها می نگریست</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">لشکری سرخ پوش به قلعه نزدیک میشد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بالای برج در فکر فرو رفته بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">سربازانش اندک بودند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">می شد هراس را در صورتشان دید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">دیوار های قلعه بلند و مستحکم بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">اما چقدر میتوانست طاقت بیاورد؟</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">حداقل بیش از ده برابر هستند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">سواران بسیار</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">منجنیق</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">پیاده نظام</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">دژ کوب هایی با سر شیر</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">قدم هایشان جوری هماهنگ هست</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">که با هر قدم قلعه میلرزد</font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بعد از گذشت دو ساعت زمین دشت دیده نمی شد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">فقط سرخی ارتش</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">برادرش بر روی اسبی خاکستری کمی از میان جمعیت به جلو آمد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">پادشاه با دیدن برادرش از روی برج&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">اشک از چشمانش جاری شد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">فریاد زد:</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">برادر،تسلیم شو</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">به تو و سربازانت امان می دهم</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">شما توان مقابله با ارتش من را ندارید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">پادشاه لحظه ای درنگ کرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">پاسخ داد:</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">خون و خون ریزی کافیه</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">این پادشاهی ارزشش چیست که برادرم را به جان من انداخته</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">مرگ من برای تو کافیست؟</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">به آسمان نگاه کرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">به آرامی کلماتی را با خود زمزمه می کرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و</font></div><div style="text-align: center;"><br></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">خود را رها کرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">در کمتر از ثانیه ای به زمین برخورد کرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بدنش جوری شده بود که کسی طاقت نگاه کردن به آن را نداشت</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2"><br></font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ولی آخر چرا</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">منتظر ادامه داستان باشید شاید هم گذشته داستان</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">نویسنده : علیرضاهزاره</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">لطفا به این داستان نظر دهید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">متن&nbsp;</font><a href="http://arhezareh.ir/post/21" target="" title="">شاید</a><font size="2">&nbsp;را ازدست ندهید</font></div> text/html 2019-02-08T07:22:41+01:00 arhezareh.ir علیرضا هزاره ترس http://arhezareh.ir/post/34 <div style="text-align: center;"><font size="2">ترس رهایش نمیکرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">کنج اتاق زانوهایش را در بغل گرفته بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">و ترس در اطراف قدم میزد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">سرش را پایین انداخته بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">نفسش همانند مه</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ضربان قلبش بسیار بالا بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">هیچ چیزی به فکرش نمی آمد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ترس چیزی با خود زمزمه میکرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">انگار ته دلش را خالی میکرد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">دستانش میلرزید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ناخودآگاه دندان هایش را بروی هم میکشید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ترس نزدیک نمی آمد!!!</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">در خروج آنسوی ترس بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">ترس همانند ابری تیره</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">به شکل مردی تنومند</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">باچشمانی آتشین</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">فقط قدم میزد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">نزدیک نمی شد</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">وجودش عرصه را تنگ کرده بود</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">با وجودش حتی نمی شد راحت نفس کشید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">باید راهی برای رهایی یافت</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">بلند شد و قدمی برداشت...</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">نویسنده:علیرضاهزاره</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">&nbsp;متن&nbsp;</font><a href="http://arhezareh.ir/post/10" target="" title="">سرما</a><font size="2">&nbsp;رو از دست ندهید</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="2">لطفا به این متن نظر دهید</font></div>